به گزارش “نیمه دوم”، نخستین بازی بزرگ جام جهانی ۲۰۲۶ کاملاً در حد انتظار ظاهر شد. تیم ملی مراکش با نمایشی درخور یک شگفتیساز بالقوه، از همان ابتدا بر بازی مسلط شد و برای دقایقی طولانی کنترل مسابقه را در اختیار داشت.
در مقابل، برزیل بهتدریج عظمت و شخصیت همیشگی خود را بازیافت، بازی را متعادل کرد و حتی تا آستانه پیروزی پیش رفت. براهیم دیاز با یک پاس فوقالعاده زمینه گل نخست را فراهم کرد و وینیسیوس جونیور نیز درست زمانی که تیمش بیشترین فشار را تحمل میکرد، نقش رهبر را ایفا کرد و گل تساوی را به ثمر رساند. در نهایت، تساوی نتیجهای عادلانه میان دو تیم خطرناک بود.
پیش از مسابقه، اشرف حکیمی گفته بود که مراکش «برزیل آفریقا» است و تیمش از همان آغاز بازی دقیقاً همین ادعا را ثابت کرد. مراکشیها پس از شروع بازی توپ را به حریف واگذار کردند، اما بلافاصله با پرس شدید و نفسگیر، برزیل را تحت فشار گذاشتند. آنها بارها نزدیک محوطه جریمه آلیسون بکر توپ را پس گرفتند و حملات خود را از سمت روژه ایبانیز، که نقطه ضعف خط دفاعی برزیل محسوب میشد، طراحی کردند.
نصیر مزراوی از سمت راست نفوذ کرد و توپ را به عقب فرستاد، اما نیل العیناوی فرصت را از دست داد. کمی بعد نیز حکیمی صاحب موقعیت شد، اما ضربه او با اختلاف از کنار دروازه عبور کرد.
در کنار زمین، کارلو آنچلوتی آشکارا ناراضی بود. او با قرار دادن لوکاس پاکتا در کنار کاسمیرو و برونو گیمارش تلاش کرده بود میانه میدان را تقویت کند، اما تیمش کنترل بازی را در اختیار نداشت.
با این حال، برزیل برای خلق موقعیت تنها به یک جرقه نیاز داشت. وینیسیوس با یک حرکت ناگهانی توپ فوقالعادهای روی سر ایگور تیاگو فرستاد، اما مهاجم برزیل این فرصت طلایی را از دست داد و باعث حسرت چهرههایی چون روبرتو کارلوس، کاکا و رونالدو نازاریو در جایگاه ویژه ورزشگاه شد.
مراکش اما آرامش خود را حفظ کرد و خیلی زود به گل رسید. براهیم دیاز در میانه میدان توپ را کنترل کرد و پاس بلند دقیقی، شبیه پاسهای کوارتربکهای فوتبال آمریکایی، بین مدافعان برزیل فرستاد. توپ به اسماعیل سایباری رسید و او با ضربهای چیپ و زیبا گل نخست بازی را به ثمر رساند.
برزیل دقایق دشواری را پشت سر گذاشت. شیرهای اطلس با قدرت حمله میکردند و بازیکنانی مانند العیناوی، براهیم دیاز و سایباری بارها خط دفاعی حریف را به دردسر انداختند. حکیمی نیز تقریباً در تمام نقاط زمین حضور داشت و به دنبال گل دوم بود.
اما تنها یک اشتباه کافی بود تا وینیسیوس بدرخشد. او توپ را در سمت چپ دریافت کرد، العیناوی را جا گذاشت، وارد محوطه جریمه شد و با ضربهای قدرتمند توپ را به گوشه دروازه فرستاد تا بازی ۱-۱ شود. ستاره برزیل خیلی زود پس از آغاز جام جهانی، ناجی تیمش شد.
گل تساوی باعث شد بازی متعادلتر شود. مراکش با وجود برتری در میانه میدان نتوانسته بود از حریف فاصله بگیرد و در دقایق پایانی نیمه نخست این برزیل بود که بهترین فرصت را داشت. پاکتا روی ارسال داگلاس سانتوس با یک ضربه قیچی خطرناک دروازه را تهدید کرد، اما یاسین بونو با واکنشی عالی تیمش را نجات داد.
در آغاز نیمه دوم، آنچلوتی برای جلوگیری از خطر اخراج، کاسمیرو و ایبانیز را که کارت زرد داشتند بیرون کشید. برزیل با ورود بازیکنان تازهنفس قدرت بیشتری گرفت و برای دقایقی به سبک سنتی خود، یعنی حفظ مالکیت توپ، بازگشت. تیم بازی را در دست گرفت و مراکش کمی عقب نشست.
با این حال، پس از وقفه برای نوشیدن آب، مراکش دوباره به مسابقه برگشت. آیوب بوادی فرماندهی میانه میدان را بر عهده گرفت و نمایش درخشانی از خود نشان داد. در همین شرایط، بهترین فرصت گل باز هم نصیب برزیل شد؛ وینیسیوس از جناح چپ نفوذ کرد و رافینیا ضربه نهایی را زد، اما بونو بار دیگر واکنشی عالی نشان داد. در وقتهای اضافه نیز این بار آلیسون بود که با دو مهار مهم مقابل العیناوی و امیمونی مانع گلزنی مراکش شد.
در پایان، دو دروازهبان بزرگ نقش تعیینکنندهای در حفظ نتیجه داشتند. برزیل و مراکش هر دو نشان دادند تیمهای قدرتمندی هستند، اما اگر میخواهند برای فینال دوباره به نیوجرسی بازگردند، هنوز باید پیشرفت کنند.
منبع: varzesh3
