به گزارش “نیمه دوم”، کارلو آنچلوتی پس از پیروزی ۳ بر ۰ برزیل مقابل اسکاتلند با ابراز رضایت اعلام کرد که «اکنون ما یک تیم هستیم». این مربی ایتالیایی با تکیه بر تجربه موفق خود در رئال مادرید، بار دیگر توانست چالش‌ها و مصدومیت‌های مهره‌های کلیدی را در جام جهانی به راهکارهایی موثر تبدیل کند تا سلسائو با تیمی سازمان‌یافته‌تر و با اعتمادبه‌نفس بالا پا به مرحله حذفی بگذارد.
آنچلوتی در ابتدای سال ۲۰۲۶ کار خود را با سیستم ۴ مهاجمه آغاز کرد تا ضعف خط هافبک را پوشش دهد و بار دفاعی را از روی دوش وینیسیوس جونیور و رافینیا بردارد، اما این ایده توازن تیم را برهم زد.
او سپس با اضافه کردن لوکاس پاکتا در کنار کاسمیرو و برونو گیمارش، سیستم را به ۳ هافبک تغییر داد. نقطه عطف تغییرات او با مصدومیت وسلی، تنها مدافع راست تخصصی تیم، و رافینیا رخ داد؛ شرایطی بحرانی که یادآور سال ۲۰۲۳ در رئال مادرید بود، زمانی که آنچلوتی پس از جدایی کریم بنزما سیستم را از ۳-۳-۴ به ۲-۴-۴ لوزی تغییر داد و از وینیسیوس یک مهاجم کامل ساخت.
در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز آنچلوتی با احیای سیستم لوزی در خط هافبک، راه‌حل‌های جدیدی خلق کرد. او دانیلو ۳۴ ساله را از قلب دفاع به دفاع راست بازگرداند تا با ایستایی خود به داگلاس سانتوس در چپ اجازه نفوذ بدهد.
همچنین با مصدومیت رافینیا، به رایان ۱۹ ساله میدان داد که با بازی در بال راست، عمق و پهنای لازم را به خط حمله بخشید. در خط حمله نیز ماتئوس کُنیا در نقش «۹ کاذب» فراتر از انتظار ظاهر شد؛ او با عقب‌نشینی به میانه زمین و تشکیل لوزی، فضاهای حیاتی را برای نفوذ رایان و به خصوص وینیسیوس جونیور آزاد کرد.
این تغییرات تاکتیکی بیش از همه به سود وینیسیوس جونیور تمام شد؛ ستاره شماره ۷ برزیل با ثبت ۴ گل در ۳ بازی مرحله گروهی، در رده دوم آقای گلی جام قرار دارد و چهره اصلی تیم است. عملکرد درخشان او تحت هدایت آنچلوتی، امیدهای برزیل را برای موفقیت در مراحل حذفی به شدت افزایش داده است.
منبع: varzesh3
