به گزارش “نیمه دوم”، وقتی یک تیم یا بازیکن نتواند در حد انتظارات ظاهر شود، معمولاً این سرمربی است که بیشترین فشار را تحمل میکند. انتخاب ترکیب و سیستم بازی باعث میشود مسئولیت ناکامیها روی دوش مربی باشد، هرچند واکنشهای عجولانه مدیران باشگاه هم همیشه به حل مشکل کمک نمیکند. با این حال، بازیکنان هم باید سهم خودشان در نتایج ضعیف را بپذیرند.
در مورد لیورپول، تنها یک سال بعد از قهرمانی مقتدرانه در لیگ برتر، باشگاه تصمیم به برکناری آرنه اشلوت گرفت. فصل ۲۶-۲۰۲۵ برای قرمزها چندان خوب پیش نرفت و در نهایت حدود ۲۵ امتیاز با آرسنالِ قهرمان فاصله داشتند. البته اختلافات علنی با محمد صلاح و مشکلات پشت پرده احتمالاً در تصمیم باشگاه تأثیر داشت، اما بازیکنان هم نمیتوانند خودشان را کاملاً از مسئولیت مبرا بدانند.
یکی از بازیکنانی که معمولاً کمتر از سوی رسانهها مورد انتقاد قرار میگیرد، آلیسون بکر است که مدتی است در بهترین فرم خودش قرار ندارد. او در اولین بازی فصل جدید مقابل نیوکسل هم چند بار متزلزل ظاهر شد و بهخصوص روی گل اول آنتونی الانگا، زاویهگیری مناسبی نداشت و اجازه داد وینگر نیوکسل بهراحتی دروازه را باز کند.
با وجود اینکه انتظار میرفت مامارداشویلی جای او را درون دروازه بگیرد، فعلاً چنین اتفاقی نیفتاده و با توجه به اینکه ایرائولا آلیسون را یکی از کاپیتانهای دوم تیم کرده، به نظر میرسد شرایط فعلی ادامه خواهد داشت.
آمار آلیسون هم در برخی بخشها نگرانکننده توصیف شده است. او فصل گذشته تنها ۵۵.۷۴ درصد شوتهای داخل محوطه را مهار کرد و این رقم برای تمام شوتها به ۶۳.۵۳ درصد رسید. در بازی با پا هم اگرچه آمار کلی پاسهایش خوب به نظر میرسد، اما در پاسهای بلند و بهخصوص پاسهای رو به یکسوم نهایی عملکرد ضعیفی داشته: موفقیت تنها ۲۷.۴ درصدی در لیگ و رقم بسیار پایین ۶.۲۵ درصدی در لیگ قهرمانان.
حالا با توجه به اینکه قرارداد آلیسون تابستان آینده تمام میشود، این سؤال مطرح است که آیا لیورپول صرفاً منتظر فرصت مناسب برای سپردن جایگاه شماره یک به مامارداشویلی در فصل ۲۸-۲۰۲۷ است یا نه؛ تصمیمی که اگر درست مدیریت نشود، ممکن است در آینده برای باشگاه دردسرساز شود.
منبع: varzesh3
