به گزارش “نیمه دوم”، عشقی پرشور و طوفانی، اما در نهایت یک عشق واقعی. این زندگی مشترک هفت فصل ورزشی به طول انجامید که شامل یک اسکودتو و یک سوپرجام ایتالیا بود. رافائل لیائو و میلان با خاطرات خوش بسیار و البته افسوسهای فراوان، بهویژه برای بخش پایانی، از یکدیگر خداحافظی میکنند.
مهاجم پرتغالی 27 ساله برای بازی در گالاتاسرای به استانبول پرواز کرد و در نهایت قراردادش رسمی شد. باشگاهی که با پیشنهاد کل ۴۴ میلیون یورویی و دستمزد سالانه حدود ۱۲ میلیون یورو برای یک قرارداد چهار ساله، از استون ویلا پیشی گرفت.
روز جمعه، لیائو برای آخرین بار به عنوان بازیکن میلان، اگرچه بدون رفتن به زمین، در سنسیرو حضور داشت و با وجود اشک در چشمانش، پیروزی ۲ بر صفر مقابل ونزیا را جشن گرفت؛ مسابقهای که در آن هموطنش گونچالو راموس اولین گل خود را با پیراهن روسونری به ثمر رساند.
لیائو درباره وداع با میلان گفت: «لحظه سختی است. بعد از هفت سال حضور در کنار همتیمیهایم از آنها خداحافظی کردم. باشگاه همواره به من کمک کرد، به رشدم کمک کرد و باعث شد بفهمم سطح بالا با نمایندگی از یک مجموعه بزرگ مثل میلان یعنی چه. زمان خداحافظی فرا رسیده است. دلم میخواست به شکل دیگری خداحافظی کنم، دلم میخواست جور دیگری بگویم خداحافظ، شاید با حضور دوباره در زمین مسابقه در برابر هوادارانی که بهویژه در روزهای نه چندان خوب خیلی به من کمک کردند. بدون شک در تاریخ باشگاه خواهم ماند، چون میدانم اینجا چه کردهام. همه کسانی را که به من کمک کردند در قلبم نگه خواهم داشت و فقط باید تشکر کنم.»
سپس خود لیائو از عشق صحبت کرد: «این عشقی نیست که تمام شده باشد، زیرا عشقی که به میلان دارم هرگز تمام نخواهد شد. از دور بازیهایش را دنبال خواهم کرد. اینها لحظاتی هستند که باید تصمیم بگیری و مسیرهای دیگری را انتخاب کنی. با این حال، میلان همواره میلان است. تیم در سطح بسیار بالایی قرار دارد و سرمربی بزرگی دارد؛ ما زمان کوتاهی کنار هم بودیم، اما آموریم بسیار عالی و قاطع است و میتواند به میلان کمک کند تا به عناوین مهمی برسد. او فوتبالی را بازی میدهد که من دوست دارم، سبک فوتبال آموریم را میپسندم. میلان را از دور تماشا خواهم کرد. خیلی گریه کردم، این احساسات طبیعی است، اما مهم این است که میلان در اوج باشد و به پیروزیهایش ادامه دهد.»
منبع: varzesh3
