به گزارش “نیمه دوم”، دانیله دهروسی در فاصله پایان دوران مربیگریاش در رم تا زمان پیوستن به جنوا، دست روی دست نگذاشت. او به ریشههای خود بازگشت تا عشق و آیندهای درخشان را به کسانی هدیه دهد که همه چیز به او داده بودند. در ژانویه ۲۰۲۵، این مربی رئیس باشگاه اوستیا ماره شد؛ تیمی در محله خودش که فعالیت فوتبالیاش را از ردههای پایه آنجا آغاز کرده بود.
زمانی که دهروسی مسئولیت این باشگاه را در آستانه فروپاشی بر عهده گرفت، تیم در سری D بازی میکرد. قهرمان جام جهانی ۲۰۰۶ تنها به امضای قرارداد خرید اکتفا نکرد؛ او در تمامی بخشها از آکادمی گرفته تا تیم اصلی و نوسازی استادیوم و مراکز تمرینی فعالانه سرمایهگذاری کرد.
حتی زمانی که دهروسی هدایت جنوا را پذیرفت، با اشتیاق کارها را از راه دور دنبال کرد تا اینکه خبر هیجانانگیز رسید. پس از بازی جنوا و کومو، او متوجه شد که ماموریتش به اتمام رسیده است: تیم او با کسب ۷۹ امتیاز، صعودی تاریخی را به سری C رقم زد. در فاصله یک هفته مانده به پایان مسابقات، استادیوم آنکو مارتزیو پیروزی ۱-۰ مقابل ترمولی و صعود را جشن گرفت و فریاد شادی از سکوها به خیابانها کشیده شد.
او در پخش زنده شبکه دازن در حالی که اشک میریخت، گفت: این شادی فقط فوتبالی نیست، بلکه خانوادگی و انسانی است. حالا میروم تا خانواده دیگرم را در اوستیا در آغوش بگیرم. رویای خانواده من این بود که این تیم را به اوج برسانیم. دهروسی بلافاصله با هواپیما راهی رم شد و در کنار صدها هواداری که شعار «ما فقط یک رئیس داریم» سر میدادند، جشن و پایکوبی را در ساحل اوستیا ادامه داد.
منبع: varzesh3
