به گزارش “نیمه دوم”، جایگیری لائوتارو والنتی مقابل مایک مانیان با دقت طراحی شده بود و فردی که پشت این طراحی قرار داشت، منبع الهام بسیار مشخصی داشت.
کارلوس کوئستا بین سالهای ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۵ به مدت پنج سال دستیار میکل آرتتا در آرسنال بود و در این مدت، از نزدیک با نیکولا ژوور کار کرد؛ مربی ضربات ایستگاهی که آرتتا در سال ۲۰۲۱ به باشگاه آورد و از آن زمان به یکی از تأثیرگذارترین چهرهها در فوتبال مدرن تبدیل شده است.
طراحیهای ژوور روی ضربات کرنر بهعنوان یکی از سلاحهای مهم آرسنال شناخته میشوند؛ بهطوریکه توپچیها تا اواخر ژانویه در تمامی رقابتها ۱۹ گل از ضربات ایستگاهی به ثمر رسانده بودند.
اصل ماجرا ساده اما بهشدت مؤثر است: شلوغ کردن محوطه ششقدم و تیرک نزدیک، سخت کردن کار دروازهبان تا حد ممکن، و حرکت در مرز باریک قوانین بازی.
به نظر میرسد کوئستا با دقت این جزئیات را زیر نظر داشته است. حتی مارکو لاندوچی، دستیار آلگری، نیز به این موضوع در گفتوگو با دازن اذعان کرد: «اینها نیمهبلوکهایی هستند که سوت زده نمیشوند. او عمداً آنجا قرار داده شده بود تا توپ را به تیرک دور منتقل کند.»
خود کوئستا هم با صراحتی قابل توجه گفت: «وقتی روی ضربات ایستگاهی کار میکنیم، سعی میکنیم بازیکنانی داشته باشیم که آماده گلزنی باشند.»
این یک تطبیق هوشمندانه از سوی مربیای است که در اولین فصل حضورش در سری A عملکرد تحسینبرانگیزی داشته؛ مربیای که سختگیری ایدئولوژیک را کنار گذاشته و بهجای آن، با رویکردی عملگرایانه و استفاده هوشمندانه از بازیکنان در دسترسش کار میکند.
اینکه آیا والنتی از مرز قانون عبور کرده یا نه، بحثی است که به داوران مربوط میشود. اما آنچه جای بحث ندارد این است که پارما با یک برنامه مشخص به سنسیرو آمد و آن برنامه جواب داد.
منبع: varzesh3
