به گزارش “نیمه دوم”، این مدافع میانی که اکنون در اتلتیک بیلبائو توپ میزند، توضیح داد که جداییاش از منچسترسیتی و پیوستن به النصر در سال ۲۰۲۳ که کریستیانو رونالدو نیز در آنجا حضور داشت، مستقیماً به مطالبات مالی باشگاه انگلیسی مربوط میشد.
او در کانال یوتیوب ماریو سوارز، بازیکن پیشین، اعتراف کرد: «با توجه به شرایط، فرصت کمتری برای بازی داشتم و انتقال در اروپا دشوار بود. در ذهن خودم فقط به بازگشت به اتلتیک فکر میکردم، اما باشگاه توانایی پرداخت مبلغ درخواستی سیتی را نداشت. تنها گزینه توانمند النصر بود و من از این فرصت استفاده کردم. آنها کریستیانو و مانه را به خدمت گرفته بودند و با خود فکر کردم چرا دو سال را امتحان نکنم؟» لاپورت دو فصل در این باشگاه عربستانی ماند.
لاپورت 32 ساله درباره زندگی روزمره در عربستان سعودی به تضادهای آن اشاره کرد: «تجربه در عربستان سعودی اگر فردی اهل خانه باشید میتواند خوب باشد، زیرا ترافیک زیادی وجود دارد. برای رفتن به تمرین بین چهلوپنج دقیقه تا یک ساعت و ربع در راه بودم و اگر میخواستید از خانه خارج شوید، یک ساعت دیگر اضافه میشد. روزی پنج ساعت را در ماشین میگذراندم. این موضوع جابهجایی خانوادگی را دشوار میکرد. نکات بسیار خوب و بسیار بدی وجود دارد.»
مسیر ملی موضوع برجسته دیگری بود. این ورزشکار که متولد آژن در فرانسه است، پس از آنکه متوجه شد در برنامههای تیم ملی فرانسه جایی ندارد، در یازدهم می ۲۰۲۱ تابعیت اسپانیایی را پذیرفت. لاپورت که در ردههای پایه تیم ملی فرانسه بازی کرده بود، در سالهای ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ دو بار توسط دیدیه دشان به تیم ملی بزرگسالان دعوت شد، اما هرگز به میدان نرفت و به همین دلیل هیچگاه ملیپوش رسمی فرانسه نشد.
او توضیح داد: «من متولد آژن هستم و تا پانزده سالگی آنجا زندگی کردم. به بیلبائو نقلمکان کردم. تمام خانوادهام فرانسوی هستند و در فرانسه تعلقخاطر زیادی به وطن وجود دارد؛ من فرانسه را به عنوان نخستین کشورم دوست داشتم، اما وقتی شرایطی مانند آنچه من با فرانسه تجربه کردم پیش میآید، انسان ناگزیر به تغییر تفکر میشود. اتلتیک از من استقبال کرد و بیشترین پیشرفت را در اینجا داشتم. سرمربی فرانسه اصلاً روی من حساب نمیکرد و تصمیم گرفتم تغییر کنم.»
او در سال ۲۰۲۱ برای تیم ملی اسپانیا به میدان رفت و پس از قهرمانی در لیگ ملتهای اروپا ۲۰۲۳، یورو ۲۰۲۴ و جام جهانی ۲۰۲۶، حس تعلق خاطر عمیقی دارد: «قهرمانی در جام جهانی، لیگ ملتها و جام ملتهای اروپا، حتی اگر اینگونه هم رقم نمیخورد، باز هم همین حس افتخار را داشتم. همسر، خانواده و فرزندانم اهل اینجا هستند. با اسپانیا احساس همزادپنداری میکنم. توافق کردیم که این یک فرصت بینظیر است که نباید از دست میرفت.»
با تحقق بیشتر اهدافش، او پس از بازگشت به سرزمین باسک که در سال ۲۰۱۷ به مقصد سیتی آن را ترک کرده بود، تنها یک آرزوی برآوردهنشده در دوران حرفهای خود دارد: «تقریباً همه اهداف محقق شدهاند. یک عنوان قهرمانی اروپایی با اتلتیک چیزی جادویی خواهد بود.»
منبع: varzesh3
