به گزارش “نیمه دوم”، این بازیکن اروگوئه‌ای 26 ساله پیش‌تر در اظهارنظری صریح در سپتامبر ۲۰۲۵ در قزاقستان گفته بود که برای بازی در پست مدافع کناری به دنیا نیامده است؛ موضعی که در آن زمان کنایه‌ای به ژابی آلونسو تلقی شد که از او در آن پست استفاده می‌کرد.
اکنون در فصل ۲۷-۲۰۲۶ نیز ژوزه مورینیو به ناچار در دیدار برابر ویارئال از والورده در پست مدافع راست بهره برد؛ تصمیمی که اگرچه با پاس گل او همراه شد، اما خود مورینیو نیز اذعان کرد که این یک وضعیت اضطراری بوده است.
نشریه آس برای بررسی این موضوع، نظر چند تن از بازیکنان چندپسته و باتجربه تاریخ رئال مادرید از جمله فرناندو هیرو، گوتی، ایوان کامپو، رافائل آلکورتا و میگل تورس را جویا شده است.
درباره مفهوم چندپسته‌بودن، نظرات متفاوتی وجود دارد. هیرو معتقد است تغییر مداوم پست در نهایت اعتمادبه‌نفس بازیکن را کاهش می‌دهد، در حالی که میگل تورس آن را نشانگر هوش تاکتیکی و تعهد بالا می‌داند.
ایوان کامپو با یادآوری دوران بازی خود در انگلیس و انتقال ناگهانی‌اش به خط میانی معتقد است بازیکنان چندپسته نعمتی بزرگ برای تیم هستند. با این حال، آلکورتا بر این باور است که بازی در خط دفاعی نیازمند اصول و مکانیک‌هایی است که از سنین پایین آموخته می‌شود و والورده تنها به لطف موتور محرک و توان بدنی فوق‌العاده‌اش می‌تواند در آن پست دوام بیاورد.
دیدگاه پیشکسوتان درباره پست ایده‌آل والورده نیز متفاوت است. گوتی و میگل تورس معتقدند او با توجه به فیزیک و قدرت بدنی خود می‌تواند به یکی از بهترین مدافعان راست یا وینگ‌بک‌های جهان تبدیل شود. در مقابل، ایوان کامپو و آلکورتا تردید دارند که او بتواند به عنوان یک مدافع تخصصی عملکردی بهتر از گزینه‌های کلاسیک داشته باشد و معتقدند او در خط هافبک نقش مهمی دارد، هرچند که در خط میانی نیز به حمایت بیشتری از سوی هم‌تیمی‌هایش نیازمند است. فدریکو والورده اکنون باید تصمیم بگیرد که در ادامه مسیر ورزشی خود می‌خواهد چه هدفی را دنبال کند.
منبع: varzesh3
