هیولا انتقامش را از فقرا گرفت!

به گزارش “نیمه دوم”، لحظاتی سکوت به یاد قربانیان حادثه تولدو و آغوش گرم هانسی فلیک و کیکه سانچز فلورس که روز گذشته با عصا در ورزشگاه نوکمپ حضور داشت، از اتفاقات پیش از مسابقه بود.

«میس بارسا» به‌تازگی در لندن هویت جهانی جدید خود را به‌عنوان یک باشگاه فوتبال زنان پیدا کرده بود، اما برای بقایای تفکر مردسالارانه‌ای که هنوز در این باشگاه وجود دارد، هفته از نظر احساسی بسیار دشوار گذشته بود. این هفته با شکست مقابل پاری‌سن‌ژرمن و رئال مادرید و همچنین ناکامی لامین یامال در کسب توپ طلا همراه شد.

حالا آلاوس مقابل بارسلونا قرار داشت؛ یکی از تیم‌های کوچکی که «میس بارسا» می‌تواند با خیال راحت مقابل آن‌ها به کیفیت بالای فوتبالش افتخار کند. باسکی‌ها قربانیان مناسبی برای این مسابقه بودند؛ آن‌ها بازی را بسیار بد شروع کردند و در خط دفاعی تردیدهای زیادی داشتند. رفتاری که در نوعی ملاحظه نسبت به حریف خلاصه می‌شد تا هواداران آبی‌واناری بتوانند زخم‌هایشان را فراموش کنند و دوباره به منطقه امن و خیال‌انگیز خودشان برگردند.

مقابل چنین تیم‌هایی بازی کردن لذت‌بخش است و رافینیا با استفاده از پاس خوب فرمین، با یک ضربه راحت دروازه را باز کرد و شور و هیجان را به سکوهای میزبان برگرداند. البته جرقه اصلی این حرکت را پدری با پاس فوق‌العاده‌اش به فرمین زده بود.

آلاوس در حمله بعدی می‌توانست بازی را به تساوی بکشاند، چون خط دفاعی بارسلونا همیشه مثل دعوت‌نامه‌ای برای حریفان است؛ اما رباح ترجیح داد این آرامش موقت کمی بیشتر برای هواداران میزبان باقی بماند و ضربه نسبتاً آسانش را به آسمان فرستاد. دومین موقعیت جدی شاگردان کیکه هم با واکنش خوب خوان گارسیا مهار شد.

بازی آشفته و پرتنش دنبال می‌شد، «میس بارسا» عصبی بود و آلاوس با وجود نداشتن استعداد چندانی، راستش را بخواهید، تقریباً هیچ استعدادی، کمی نگرانی ایجاد می‌کرد. اما بار دیگر لامین یامال یک پاس زیبا فرستاد و فرمین لوپز که نمایش بسیار خوبی داشت، با وجود زاویه بسته دروازه را باز کرد تا گل دوم به ثمر برسد.

با وجود عملکرد متوسط و نتیجه مسابقه، آلاوس همچنان موقعیت‌هایی برای گلزنی پیدا می‌کرد. تصور اینکه این تیم بتواند نتیجه را برگرداند دشوار بود، اما این احساس وجود داشت که بارسلونا هر بار مقابل تیم‌های بزرگ قرار بگیرد، باز هم در خط دفاعی‌اش به مشکل خواهد خورد.

رافینیا در موقعیتی که عملاً دروازه خالی بود، توپ را به گل تبدیل نکرد و بلافاصله پس از آن، لامین هم یک فرصت را از دست داد؛ هرچند واکنش سیورا در آن صحنه واقعاً قابل تحسین بود. اما اتفاقی که اجتناب‌ناپذیر به نظر می‌رسید، سرانجام رخ داد و رافینیا با ضربه‌ای محکم گل سوم را به ثمر رساند.

لامین تلاش می‌کرد گلزنی کند، اما بی‌صبری دوران نوجوانی‌اش مانع از این کار می‌شد، تا اینکه سرانجام از شدت عصبانیت، ضربه‌ای محکم زد و گل چهارم را به ثمر رساند. میس بارسا مثل چاقویی که در کره نرم فرو می‌رود، بدون اینکه حتی لازم باشد آرایشش را مرتب کند، کار آلاوس را یکسره کرد. فرمین لوپز درباره این نمایش گفت:«هفته سختی برای ما بود. هیچ جایی بهتر از نوکمپ برای تغییر این شرایط وجود نداشت. دوباره خودمان را پیدا کردیم.»

فلیک به پدری استراحت داد و مارک برنال را به جای او وارد زمین کرد. در سمت مقابل، پروتسونی جای خود را به تونی مارتینز داد، اما نیمه دوم دیگر حرف تازه‌ای برای گفتن نداشت.

میس بارسا همچنان جذابیت‌هایش را به نمایش می‌گذاشت و از آینه شکسته آلاوس می‌پرسید چه کسی از همه زیباتر است. تماشاگران روی سکوها موج مکزیکی راه انداخته بودند و جشن گرفتن چنین پیروزی قابل پیش‌بینی‌ای با این همه شور و هیجان، کمی اغراق‌آمیز به نظر می‌رسید.

بالده به جای کانسلو و گابریل ژسوس به جای رافینیا، دو تعویض بعدی فلیک بودند. آلاوس احتمالاً از اینکه مسابقه هرچه زودتر به پایان برسد، بسیار خوشحال می‌شد. بی‌میلی خاصی در بازیکنان این تیم برای دفاع کردن در برابر یک هیولا دیده می‌شد. لامین با یک ضربه چیپ زیبا گل پنجم را به ثمر رساند. داور ابتدا گل را مردود اعلام کرد، اما وی‌ای‌آر به او نشان داد که اشتباه کرده است. ضربه ظریف بازیکن بارسلونا بسیار تماشایی بود.

برتری میزبان بی‌نهایت به نظر می‌رسید. در سوی مقابل، بی‌حوصلگی و بی‌انگیزگی بازیکنان میهمان ترکیبی از ناامیدی و بی‌تفاوتی بود که هرچند قابل درک بود، اما چندان حرفه‌ای به نظر نمی‌رسید.

نیمه دوم به‌جز گل فوق‌العاده لامین یامال، اتفاق خاص و جذابی نداشت. یامال پس از گلزنی جای خودش را به گوردون داد. آلاوس در نیمه اول ۲۰ دقیقه‌ای برای خودش داشت، اما بعد از دریافت گل دوم، کاملاً محو شد و دیگر اثری از این تیم در جریان مسابقه دیده نمی‌شد. میس بارسا که به‌وضوح برتری داشت، با پیروزی مقابل حریفی ضعیف، ناکامی‌های اخیرش را جبران کرد و بدون دردسر توانست فوتبال تماشایی و سرگرم‌کننده خودش را به نمایش بگذارد.

گوردون هم با یک ضربه چیپ زیبا، گل ششم بارسلونا را به ثمر رساند. شبی آرام و بی‌دردسر در بارسلونا که گرمایی به قلب‌های آزرده هواداران بخشید.

در شرایطی که دیگر هیچ‌چیز مسابقه اهمیتی نداشت، ماریانو از یک پاس فوق‌العاده رودری که فقط خدا می‌داند در آن لحظه به چه چیزی فکر می‌کرد، استفاده کرد. ماریانو هم گل آخر آلاوس را به ثمر رساند تا این تیم یکی از گل‌های خورده را جبران کند.

منبع: ABC