به گزارش “نیمه دوم”، اشتباه نکنید، منچستریونایتد با سرعت به سمت سقوط از لیگ برتر حرکت میکند و شاید در این میان، فرقی هم نداشته باشد چه کسی هدایت این تیم را برعهده دارد. با توجه به پیروزی ۰-۲ چلسی، بعید به نظر میرسد که مایکل کریک بتواند همچنان روی نیمکت یونایتد باقی بماند، شکستی که تعداد بازیهای بدون برد این تیم را به ۹ مسابقه رساند.
یونایتد برای نخستین بار از فصل ۷۴-۱۹۷۳، در هیچ یک از هفت بازی ابتدایی خارج از خانه خود در تمامی رقابتها به پیروزی نرسیده است. بله، درست حدس زدید، همان فصلی که آخرین بار از بالاترین سطح فوتبال انگلیس سقوط کرد. شکستهای به موقع کریستال پالاس، ساندرلند و ناتینگهام فارست باعث شد یونایتد همچنان در رده هفدهم باقی بماند و از نظر امتیازی با پالاس برابر باشد.
یونایتد از نوامبر ۱۹۸۶ تاکنون سابقه نداشته است که پس از ماه آگوست در منطقه سقوط قرار بگیرد. با گذشت هر مسابقه، رکورد تازهای شکسته میشود و این تیم به سطح پایینتری سقوط میکند، شرایطی که باعث شده است دیگر نتوان احتمال سقوط را به تمسخر گرفت. یونایتد که تنها پیروزیاش در لیگ این فصل را ۳۰ آگوست مقابل ایپسویچ تاون، تیم تازه صعود کرده، به دست آورده، از ۲۷ امتیاز ممکن فقط هفت امتیاز کسب کرده است.
میانگین ۰.۷۷ امتیاز در هر مسابقه، در پایان یک فصل ۳۸ هفتهای به معنای کسب تنها ۲۹.۳ امتیاز خواهد بود، در حالی که هیچ تیمی در تاریخ لیگ برتر با کمتر از ۳۰ امتیاز از سقوط نجات پیدا نکرده است. شاید بازیکنان هم پس از چهار شکست در پنج مسابقه دچار وحشت شده باشند. لیساندرو مارتینز که در دیدار مقابل چلسی اخراج شد، ظاهراً التماس میکند که در ژانویه اجازه جدایی پیدا کند.
شاید برونو فرناندز نیز پس از سال نو میلادی راه خروج را در پیش بگیرد. کاپیتان یونایتد که در استمفوردبریج با چشمانی اشکبار دیده شد، اگر این تیم را به چمپیونشیپ ببرد، دیگر از جایگاه یک برایان رابسون، ستاره تیمی که عملکرد ضعیفی دارد، به چیز بهتری تبدیل نخواهد شد. شوخی رایج این روزها این است که آیا کسر امتیاز سنگین از منچسترسیتی، در صورت شکست این باشگاه در فرجامخواهی پرونده بیش از ۱۰۰ اتهام نقض قوانین مالی، برای نجات یونایتد از سقوط کافی خواهد بود؟
کسی برای دربی منچستر در چمپیونشیپ آماده است؟ بسیاری به آن جمله معروف اشاره میکنند: «یادتان هست سال ۱۹۷۴ میگفتند یونایتد آنقدر بزرگ است که سقوط نمیکند؟» جرج بست و سر بابی چارلتون تنها چند ماه با سقوط فاصله داشتند، هر دو نیز به ترتیب در سالهای ۱۹۷۴ و ۱۹۷۳ این باشگاه را ترک کردند.
پس از بازنشستگی سر مت بازبی، مربیان مختلفی از جمله ویلف مکگینس، فرانک اوفارل و در نهایت تامی دوچرتی نتوانستند ثبات و کنترل لازم را در رختکن ازهمگسیخته تیم ایجاد کنند. ۵۲ سال پیش هم خبری از گلزنی نبود، درست مانند شرایط فعلی. یونایتد در این فصل لیگ تنها ۱۰ گل به ثمر رسانده است. فرناندز و برایان امبوئمو هر کدام چهار گل زدهاند، ماتئوس کنیا یک گل به ثمر رسانده و یک گل دیگر نیز گل به خودی بازیکن ایپسویچ بوده است. همین و بس!
با ادامه این روند، ممکن است یونایتد مجبور شود تمام فصل را بدون یک مهاجم نوک تخصصی سپری کند. بنجامین ششکو، تنها مهاجم شماره ۹ تخصصی این تیم، احتمالاً تا ژانویه قادر به بازی نخواهد بود و در هر مسابقه بازیکن متفاوتی در نقش مهاجم کاذب به میدان میرود. ششکو حتی زمانی که فصل گذشته آماده بازی بود نیز زیر نظر کریک در ترکیب اصلی قرار نمیگرفت و این سرمربی بیشتر از تأثیرگذاری او بهع نوان بازیکن تعویضی بهره میبرد. این مهاجم ماه پایانی فصل گذشته و تمام دوران پیش فصل را نیز از دست داد.

با این حال، یونایتد هیچ بخشی از بودجه ۱۶۳ میلیون پوندی تابستانی خود را صرف جذب مهاجم دیگری نکرد و اکنون تقریباً غیرممکن است که بتوان پیشبینی کرد گلهای این تیم در ادامه فصل از کجا تأمین خواهند شد. اگر یونایتد روز سهشنبه در لیگ قهرمانان اروپا نتواند رم را شکست دهد، بدترین روند نتیجهگیری مشترک این تیم در ۷۵ سال گذشته رقم خواهد خورد. حتی شرایط یونایتد در فصل ۱۹۷۴ نیز از نظر نتایج تا این اندازه بد نبود.
منابعی میگویند مدیران یونایتد پس از نشستهای اضطراری و در پی پیروزی ۰-۳ بورنموث در یکشنبه گذشته، به طور خصوصی توافق کردهاند که پیش از تصمیمگیری درباره آینده کریک، تلاش کنند تا وقفه بازیهای ملی ماه نوامبر صبر کنند. در واقع، بزرگترین باشگاه کشور عملاً پذیرفته است که دو نتیجه مقابل رم و استون ویلا را از دست بدهد، فقط به این دلیل که در تصمیمگیری تعلل کند و زمان بخرد.
یونایتد پیش از ورود مالکان اقلیت اینئوس و در دوران مدیریت مدیران مختلف نیز همین رفتار را با اوله گونار سولسشر، این اسطوره باشگاه، در پنج سال پیش تکرار کرد. آنها این مربی نروژی را مجبور کردند در حالی که برایش جایگزین پیدا میکردند، دردسر و رنج غیرضروری را تحمل کند. کریک تاکنون از انتقادها تا حد زیادی در امان مانده است. بسیاری میدانند که ریشه مشکلات از بالاترین سطوح باشگاه آغاز میشود و بازیکنان یا بار دیگر دست از تلاش کشیدهاند یا به اندازه کافی توانایی ندارند.

با این حال، ضعفهای کریک با گذشت هر مسابقه آشکارتر میشوند. در حالی که ژابی آلونسو، سرمربی چلسی، پس از مسابقه گفت که خط میانی تیمش باید کنترل شود، کریک از این صحبت کرد که تیمش «اصلاً وارد جریان بازی نشد». برخی هواداران معتقدند سقوط به دسته پایینتر میتواند جرقهای برای تغییر مالکیت این باشگاه باشد و امیدوارند مالکان فعلی بالاخره از این گاو شیرده خود دست بکشند.
اما واقعیت این است که گلیزرها تنها زمانی حاضر به فروش خواهند شد که یونایتد بیشترین ارزش مالی را داشته باشد، یعنی زمانی که همچنان در لیگ برتر حضور دارد. با وجود تمام آسیبهایی که مدیریت این باشگاه به این تیم وارد کرده، ترکیب فعلی باید آنقدر کیفیت داشته باشد که در نهایت در ماه مه آینده واقعاً سقوط نکند. اما این تیم ویژگیهای ابتدایی و ضروری برای بقا در لیگ برتر را ندارد: جنگندگی، رهبری، اتحاد، انگیزه و سرسختی. کریک که حاضر نشد وارد بحث درباره این موضوع شود، گفت: «باید به حرکت رو به جلو ادامه دهیم و مسابقات را ببریم؛ مسئله همینقدر ساده است.»
تاتنهام نیز پس از شکست دادن یونایتد در فینال لیگ اروپا ۲۰۲۵، در شرایطی که قهرمان این رقابتها بود، فصل گذشته تنها در آخرین روز مسابقات توانست بقای خود را قطعی کند. یونایتد فصل گذشته تحت هدایت روبن آموریم در رده پانزدهم قرار گرفت، بدترین جایگاه این تیم از زمان کسب رتبه هشتم در فصل قبل از آن. با این حال، به نظر میرسد یونایتد هنوز میتواند به سطح پایینتری سقوط کند. شوخیای که زمانی غیرقابل تصور بود، حالا به واقعیتی نزدیک تبدیل شده است.
منبع: varzesh3


