به گزارش نیمه دوم، پیروزی ۱-۰ چلسی مقابل لیدز یونایتد در نیمهنهایی جام حذفی، برای چلسی حکم جرعهای آب خنک بعد از مدتها عطش را داشت. انزو فرناندز با گل سرنوشتساز خود در نیمه اول، بلیت فینال ماه می مقابل منچسترسیتی را رزرو کرد تا امیدها برای پایان دادن به یک فصل پرهرجومرج با یک جام معتبر، دوباره زنده شود.
نمایش چلسی در ومبلی، فرسنگها با نمایش فاجعهبار سهشنبه گذشته مقابل برایتون فاصله داشت؛ شکستی که طومار حضور سه ماهه لیام روزنیور روی نیمکت این تیم را در هم پیچید. بازیکنان چلسی در این مسابقه سطحی از تعهد و جنگندگی را به نمایش گذاشتند که در شش هفته پایانی دوران مربی قبلی، به ندرت دیده شده بود. کالوم مکفارلن مأموریت یافته تا پادزهری برای فرم ضعیف تیم در لیگ پیدا کند و چلسی را به قهرمانی در جام حذفی برساند.
مکفارلن ۴۰ ساله پس از بازی گفت: «وقتی روی دور باخت هستید، شرایط خیلی سخت میشود، اما یک لحظه، یک نتیجه و یک نمایش میتواند همه چیز را عوض کند. ما دقیقاً به دنبال همین بودیم تا فضای تیم را تغییر دهیم. چلسی باید برای پیروزی در هر بازی بجنگد و این هدف ما تا پایان فصل است.»
مکفارلن با تمجید ویژه از انزو فرناندز، او را قلب تپنده تیمش نامید و گفت: «انزو یک برنده واقعی است. او استعداد ناب را با روحیه جنگندگی ترکیب کرده و برای ما مهرهای حیاتی است. بهترین ویژگی او این است که در لحظات سخت، تیم را رو به جلو هل میدهد. او امروز استثنایی بود و کاملاً لیاقت عنوان بهترین بازیکن زمین شدن را داشت.»
در سمت مقابل، دانیل فارکه که تیمش را برای اولین بار از سال ۱۹۸۷ به نیمهنهایی جام حذفی رسانده بود، نتوانست ناامیدیاش را پنهان کند: «ما با ناامیدی زمین را ترک میکنیم. دوست داشتیم رویای هوادارانمان طولانیتر باشد. آمارها میگویند ما تیم بهتری بودیم، اما در زدن ضربات نهایی دقت لازم را نداشتیم. امیدوارم برای رسیدن به یک نیمهنهایی دیگر، ۴۰ سال منتظر نمانیم.»
منبع: varzesh3
