فیفا با وقفه‌های نوشیدنی، جیبش را پر می‌کند

به گزارش “نیمه دوم”، در هر بازی جام جهانی، قرار است بدون توجه به دما یا شرایط، وقفه‌های نوشیدنی در نظر گرفته شود. برخی سرمربیان این تصمیم را عالی می‌دانند و برخی دیگر مخالف آن هستند. با این حال، پای پول زیادی هم در میان است.

در یک صحنه، وستون مک‌کنی، بازیکن آمریکایی، برای پرتاب اوت اقدام کرد و ماکسیم د کویپر، بازیکن بلژیک، هم همین کار را انجام داد. داور سوت زد؛ دوباره و دوباره. بازیکنان با تعجب به هم نگاه می‌کردند تا اینکه داور با دست اشاره کرد: تایم‌اوت.

بازی حتی به نیمه نیمه اول هم نرسیده بود. دما در آن لحظه؟ حداکثر ۱۹ درجه سانتی‌گراد. در ورزشگاهی با سقف بسته و مجهز به تهویه مطبوع. اما وقفه نوشیدنی باید اجرا می‌شد، چون به‌نوعی تمرینی برای جام جهانی بود.

مانولو زوبیریا، مسئول برگزاری جام جهانی ۲۰۲۶، در جلسه‌ای در واشنگتن دی‌سی در دسامبر گذشته گفت:«در هر بازی، صرف‌نظر از محل برگزاری، سقف ورزشگاه یا دما، وقفه‌ای برای آب‌رسانی وجود خواهد داشت. این وقفه در هر نیمه سه دقیقه طول می‌کشد، از سوت تا سوت.»

رودی گارسیا، سرمربی تیم ملی بلژیک، از همین حالا طرفدار این طرح است:«این فرصتی ایجاد می‌کند تا با کل تیم صحبت کنیم و استراتژی را مرور کنیم.» در بازی مقابل آمریکا، این وقفه برای گارسیا در زمان خوبی رخ داد، چون شیاطین سرخ در دقایق ابتدایی چند بار به مشکل خورده بودند و او همراه با دستیارانش توانست تغییراتی ایجاد کند.

در مقابل، مائوریسیو پوچتینو، سرمربی آمریکا، نظر متفاوتی دارد:«من اصلاً این وقفه‌های نوشیدنی را دوست ندارم. ریتم بازی را به‌هم می‌زند. وقتی مثلاً ۲۱ درجه است، شرایط برای فوتبال کاملاً ایده‌آل است. باید این قانون جدید را بپذیریم، اما واقعاً اذیتم می‌کند.»

پای کوکاکولا در میان است

فیفا این تصمیم را به‌عنوان اقدامی برای رفاه بازیکنان معرفی می‌کند، اما ماجرا فقط این نیست. وقفه‌های نوشیدنی با سرمایه‌گذاری سنگین شرکت کوکاکولا گره خورده است؛ برندی که از سال ۱۹۵۰ در استادیوم‌های جام جهانی حضور دارد و از سال ۱۹۷۸ یکی از اسپانسرهای رسمی فیفا بوده است. صحبت از صدها میلیون یورو است. این شرکت در سال ۱۹۸۸ نوشیدنی پاورید را به‌عنوان رقیب گیتورید (متعلق به پپسی) معرفی کرد. در جریان بازی اخیر در آتلانتا هم اعلام شد:«این وقفه نوشیدنی توسط پاورید ارائه می‌شود.»

تبلیغات آن به‌وضوح دیده می‌شد؛ از نمایش روی اسکوربردها گرفته تا بطری‌های آبی‌رنگ پاورید که بازیکنانی مثل زنو دباست از آن می‌نوشیدند. حتی حوله‌های سفید روی صندلی‌ها نیز با تبلیغات این برند همراه بود.

در نتیجه، فیفا از این تصمیم سود مالی قابل‌توجهی می‌برد. علاوه بر آن، دو وقفه سه‌دقیقه‌ای در هر بازی، فرصت درآمدزایی بیشتری برای دارندگان حق پخش ایجاد می‌کند؛ چرا که شبکه‌های تلویزیونی اجازه دارند در این زمان‌ها تبلیغات پخش کنند.