رئال در سیستم وینیسیوس زندانی شد

به گزارش “نیمه دوم”، حضور آلوارو آربلوآ بهبود قابل توجهی در نتایج نسبت به دوران ژابی آلونسو ایجاد نکرده است؛ واقعیتی که آمار و ارقام به خوبی آن را منعکس می‌کنند.

آربلوآ در ۱۲ بازی، متحمل چهار شکست شده است؛ یعنی یک شکست در هر سه مسابقه. در مقام مقایسه، ژابی آلونسو با احتساب جام جهانی باشگاه‌ها، در ۲۴ بازی شش بار شکست خورده بود. با حذف آن تورنمنت، تراز او پنج شکست در ۲۸ بازی است. 

شکست‌های ژابی از ماه آگوست مقابل تیم‌های اتلتیکو، لیورپول، سلتا، سیتی و بارسلونا رقم خورد. در حالی که رئالِ آربلوآ مقابل آلباسته در جام حذفی، بنفیکا در لیگ قهرمانان و اوساسونا و ختافه در لالیگا تن به شکست داده است.

وابستگی مطلق به وینیسیوس

اگر در شروع این دوره یک مورد قطعی شده باشد، این است که آربلوآ نمی‌خواست مشکلات مدیریتی سلف خود را تکرار کند. او از اولین لحظه تمام توانش را روی وینیسیوس گذاشت (یکی از کسانی که مسئول خروج ژابی دانسته می‌شود) تا بهترین نسخه او را بازیابی کند. در این جنبه، سرمربی موفق عمل کرده و بازیکن برزیلی دوباره با طراوت و تعیین‌کننده‌تر ظاهر شده است.

با این حال، فراتر از عملکرد فردی این بال هجومی، فوتبال تیمی و جمعی تکامل نیافته است. رئال مادرید به دستور سرمربی خود («اجبار می‌کنم که در تمام طول بازی او را پیدا کنند») به یک «سیستم وینیسیوس» چنگ زده است که در آن تمام بازی تهاجمی از او می‌گذرد. نتیجه این رویکرد، تیمی پیش‌بینی‌پذیر است که توسط دفاع‌های سازمان‌یافته به راحتی مهار می‌شود.

در بازی مقابل ختافه، نقشه بوردالاس واضح بود: یارگیری مداوم و پوشش دائمی روی بازیکن برزیلی. خوآن ایگلسیاس و کیکو فمنیا او را به طور مداوم در موقعیت‌های دو به تک قرار دادند و بوسلی هم در پوشش بود تا مانع از ایجاد برتری او در نبردهای یک در مقابل یک شوند. بوردالاس که اعتراف کرد مادرید موقعیت‌های زیادی روی دروازه‌اش ایجاد نکرده، نقشه مشخصی برای بستن فضاها و جابه‌جایی منظم بازیکنانش داشت. حالا همه می‌دانند که تیم سفیدپوش به دلیل فقدان گزینه‌های تاکتیکی جایگزین، به بن‌بست می‌خورد.

یک مارس سرنوشت‌ساز و بدون امباپه

بدترین موضوع این است که افق پیش رو خوش‌بینانه به نظر نمی‌رسد. رئال مادرید با یک ماه مارس بسیار دشوار روبروست و باید بدون بهترین گلزن خود به میدان برود. کیلیان امباپه به دلیل پیچ‌خوردگی زانو مصدوم است؛ مصدومیتی که از روز ۷ دسامبر آغاز شد و به موقع درمان نشد، موضوعی که به خوبی نحوه مدیریت این فصل را خلاصه می‌کند.

به این ترتیب، آربلوآ با آزمون نهایی خود روی نیمکت مادریدی‌ها روبروست. در حال حاضر، فراتر از بازیابی روحی و فوتبالی وینیسیوس، تغییر مربی آن تحول تیمی را که برخی در سانتیاگو برنابئو هنگام اتخاذ تصمیم اخراج ژابی انتظار داشتند، به ارمغان نیاورده است.